De meeste online gedenkplekken zijn gratis, en dat is goed nieuws. U maakt een herdenkingspagina voor uw dierbare, zet er foto's op, ontvangt berichten — zonder uw bankpas te pakken. Voor veel families is dat genoeg.
Eén vraag blijft over, en die stelt zich niet op de eerste dag: wie betaalt de hosting over twintig jaar?
Wat de gratis pagina's goed doen
Er zijn er veel, en ze verschillen. Drie soorten, in de volgorde waarin u ze tegenkomt.
De pagina van de uitvaartondernemer. Bijna elke uitvaartverzorger biedt tegenwoordig een online rouwkaart of een condoleanceregister aan, soms met de livestream van de dienst erbij. Het adres staat op de rouwkaart, iedereen die de kaart krijgt vindt de pagina, en het kost niets bovenop de uitvaart. In de eerste weken is dit de plek waar de meeste berichten binnenkomen.
De herdenkingspagina op Facebook. Het profiel van een overledene kan in de herdenkingsstatus worden gezet; het blijft dan bestaan, en een vooraf aangewezen contactpersoon kan het beheren. Voor families waarvan de vriendenkring daar toch al zit, verzamelt zich daar in de eerste dagen het meeste vanzelf.
De vrije aanbieders. Sites waar iedereen een gedenkpagina kan aanmaken, met foto's, een levensverhaal en een gastenboek. Ze draaien op advertenties, donaties of een bedrijvengids voor uitvaartondernemers en steenhouwers, en sommige doen dat al jaren netjes.
Gaat het erom in de weken na een overlijden berichten bij elkaar te brengen, dan doen deze drie dat — goed, en zonder tegenprestatie.
Drie dingen die gratis niet regelt
De looptijd staat nergens op papier. Geen van deze aanbieders legt zich schriftelijk vast op een aantal jaren. Dat is niet oneerlijk, het is structureel: een gratis dienst kan geen dertig jaar hosting beloven zonder te weten wie die betaalt. En de pagina van de uitvaartondernemer heeft vaak wél een termijn — die staat in de voorwaarden, en hij is korter dan de meeste families denken. Wat een pagina überhaupt online houdt, leest u in Hoe lang blijft een online herdenkingspagina bestaan?.
Er is geen verbinding met de plek. Een gratis pagina leeft op een adres dat u moet kennen. Tien jaar later weet niemand de link meer, en het appje waarin hij stond is allang weg. Dat is precies wat een QR-code op de urn, op de afsluitplaat van de urnenmuur of op de grafsteen oplost: u hoeft niets te onthouden, u hoeft er alleen te zijn.
De grenzen staan er niet bij. Hoeveel foto's, of er video bij mag, of een opname van haar stem past: dat verschilt sterk per aanbieder, en u merkt het pas als u ertegenaan loopt — meestal terwijl u alles uploadt wat u heeft.
Wanneer betalen zinvol is
In drie gevallen, en verder eigenlijk niet.
Als u een looptijd wilt waarop u zich kunt beroepen. Een schriftelijke toezegging met een jaartal is meer waard dan een goede bedoeling.
Als de pagina bij een plek hoort. De drager — sticker, plaatje, medaillon — kost onvermijdelijk iets: hij wordt gemaakt en verstuurd. Staat de urn thuis, dan is de plek uw eigen kast; staat hij in een urnenmuur of gaat het om een grafsteen, vraag dan eerst bij de beheerder wat is toegestaan.
Als u veel bewaart, vooral geluid en video. Opslag heeft een echte prijs, en de grenzen van de gratis aanbieders zijn niets anders dan die prijs.
Wat het bij forevr kost
Een eenmalige betaling, geen abonnement: € 19 (Souvenir), € 39 (Heritage) of € 89 (Eternite), afhankelijk van hoeveel ruimte u nodig heeft en of u video en geluid wilt bewaren. Daarbij zitten drie stickers met de QR-code, voor de urn of de steen, en we vervangen beschadigde stickers 10, 20 of 30 jaar lang gratis. Vooraf kunt u de pagina 14 dagen proberen en delen, met alles wat de grootste versie biedt — u betaalt pas als u besluit de pagina te houden.
Hoe die bedragen zich verhouden tot graveren, abonnementen en vervolgkosten, staat in Wat kost een QR-code voor een graf of urn?. En wie in de familie de rekening doorgaans betaalt — vaker niet degene die de pagina maakte — leest u in Wie betaalt de online gedenkplek?.
Eén vraag die u aan iedereen stelt
Gratis of betaald, de vraag is dezelfde: kan ik een volledige kopie van de pagina downloaden?
Is het antwoord ja, dan wordt het risico draaglijk — de dienst kan verdwijnen, de herinnering blijft bij u. Is het antwoord nee, dan hangt het voortbestaan van uw foto's en berichten volledig af van het voortbestaan van een bedrijf of een stichting. Wat er in dat geval met de code op de urn of de steen gebeurt, staat in Wat gebeurt er met de QR-code als het bedrijf erachter stopt?.
Stand van zaken: 29 september 2026.
