Katı siyah uzun zaman önce zorunlu olmaktan çıktı. Sade ve dikkat çekmeyen bir şey yeterlidir, ve gerçekten sayılan tek kural bir cümleye sığar: bakılan şey siz olmamalısınız. Bir önceki akşam hâlâ düşünüyorsanız, elinizdeki en sade şeyi alın ve bunu daha fazla düşünmeyin.
Cenazede ne giyildiğini düzenleyen bir mevzuat yoktur. Bunlar âdetlerdir — ama burada bir fark var: cenaze namazı camide kılınır, ve caminin kendi gerekleri vardır.
Cami neyi gerektirir
Bunlar kurallar değil, somut jestlerdir, ve hepsi beş dakikada öğrenilir.
- Ayakkabılar çıkarılır. Yani kolayca çıkıp giyilen bir ayakkabı ve temiz, deliksiz çorap: bu, gün içinde en çok fark edilen ayrıntıdır.
- Kadınlar başını örter, çoğunlukla girişte verilen ya da yanında getirilen bir eşarpla. Omuzları ve bacakları kapatan bir giyim, ve çok kısa olmayan bir elbise ya da pantolon.
- Erkekler için kapalı bir giyim yeterlidir: pantolon, gömlek ya da sade bir kazak. Şort ve atlet uygun değildir.
- Avluda ayakta beklenir, çoğu zaman öğle namazından sonra ve çoğu zaman güneşte. Bu, kumaşı seçen asıl koşuldur.
Sessize alınmış telefon da aslında kıyafetin bir parçasıdır.
Bugün ne giyiliyor
Sade renkler: siyah, antrasit, koyu gri, lacivert, koyu kahve. Kapatan bir kesim. Ve olabildiğince az sinyal: canlı renk yok, büyük desen yok, baskılı yazı yok, ışık yakalayan takı yok.
Bugün sorunsuz geçen: kadınlar için pantolon, erkekler için kravatsız gömlek, ceket yerine koyu bir kazak, düz ayakkabı. Hâlâ dikkat çeken: açık ya da yırtık kot, göz alıcı spor ayakkabı, şort, askılı üst, üç metreden duyulan parfüm.
Koyu bir şeyiniz yok ve alışverişe vakit yok
En sık görülen durum budur ve bir satın almayla çözülmesi gerekmez. Üstelik Türkiye'de cenaze çoğu zaman aynı gün ya da ertesi gün kaldırılır: zaman yoktur ve kimse bunu beklemez.
Elinizdeki en nötr şeyi alın: en koyu pantolon, en düz üst, en az göze çarpan ceket. Orta gri, soluk bir mavi, mat bir bej işini tam olarak görür. Kimse fark etmeyecek — ve fark edebilecek kişinin o gün kafasında başka şeyler var.
En kötü karar, doğru ceket olmadığı için gitmemek olurdu. Aileye kalan sizin orada olduğunuzdur; pantolonunuz değil.
Aile bir şey istediyse
Ailenin isteği her şeyin önünde gelir, her zaman. Bir renk, çünkü onun rengiydi; siyah giymeme ricası; belirli bir ayrıntı — bir eşarp, bir takım forması, bir çiçek: tartışmadan ve yarım tavizler olmadan uyulur.
"Lütfen siyah olmasın" siyah olmasın demektir, bu kendisine tuhaf gelenler için de. Ve rica size üçüncü kişiler üzerinden geldiyse ve tuhaf göründüyse, kendiniz bir orta yol icat etmek yerine doğrudan aileden birine sorun: yarısının ricaya uyduğu, yarısının uymadığı bir avlu, tam olarak önlenmek isteneni yapar.
Mezarlık ayakkabıyı belirler
Çakıl, ıslak toprak, eğimli yollar: ince topuk kötü bir fikirdir ve yaklaşık bir renkten daha çok fark edilir. Mezar başında yirmi otuz dakika ayakta durulur.
Sıcakta hafif kumaşlar, zaten çıkaracağınız bir ceketten iyidir. Koyu kısa kol, altında acı çektiğiniz uzun koldan daha uygundur; bunda uygunsuz bir şey yok. Yağmurda ya da soğukta gerçek bir mont ve renkli olmayan koyu bir şemsiye.
Taziye evi ve mevlit
Cenazenin kendisi kısadır; taziye günlerce sürer. Orada giyim daha da serbesttir — insanlar doğrudan işten gelir ve kimse yargılamaz. Yine de ayakkabı kuralı burada da geçerlidir, çünkü taziye çoğu zaman evde ya da taziye evinde, ayakkabısız karşılanır.
Yedisi ve kırkı için yapılan mevlit de aynı: sade, kapalı, ve çıkarılabilir ayakkabı.
Çocuklar
Bir çocuk küçük bir yaslı gibi giydirilmez. Bir saat oturabileceği temiz, sade kıyafetler yeterlidir — bu iş için alınmış bir takıma ya da sıkan bir gömleğe ihtiyacı yok.
Yalnızca çok canlı renklerden ve baskılı figürlerden kaçının. Ve çorabına bakın: camide ayakkabılar çıkar, ve bu çocukta en çok fark edilen şeydir.
Onunla hazırlanması gereken kıyafet değil, göreceği şeydir. Bunun hakkında çocuğa ölümü anlatmak.
Kıyafetten daha ağır olan
Bu soru bir kez çözüldüğünde artık enerji hak etmez. Aileye kalan bulduğunuz kelimelerdir — ve yanlış yapma korkusu orada daha iyi yatırılmıştır.
Bunun hakkında: yas tutan birine ne denir, bir arkadaşın cenazesinde konuşmak, ve konuşmak size düşerse, cenaze konuşması nasıl yazılır. Ana rehber hepsini topluyor.
